Бағдат СӘМЕДИНОВА: Халыққа қалай да есеп беруіміз керек
- 4 ақпан күні шығармашылық есеп бергелі жатыр екенсіз. Бұл концерт жақында алған «Құрмет» орденінің құрметіне өте ме?
- «Қазақконцерт» өнер бірлестігінің жылдық жоспары бойынша жүзеге асатын кезекті науқан. Бұл шара негізі, күзде қолға алынуы керек еді, бірақ ауырып қалғаныма байланысты кейінге шегерілген. Жаңа жылдың қызығы басылғаннан кейін осы жоспарыма қайта кіріскен жайым бар. Оған орден алған қуанышым қосылып, бір-бірімен сәйкес келе кетті. Біраз кісілер өзің сияқты «орден алғаннан кейін, концерт қойғалы жатырсың ба?» деп сұрайды. Қалай болғанда да орден алсақ та, алмасақ та халыққа есеп беруіміз керек. Амандық болса,
4 ақпан күні «Қазақконцерт» залында жұртшылықпен жолығамыз деген ойдамын.
- Кезекті дүние болғанымен, бағдарламаңызға атүсті қарамаған шығарсыз…
- Әрине, ең алдымен жаңа әндер жаздырып, репертуарымды толықтырдым. Құрманғазы атындағы Қазақтың мемлекеттік академиялық халық аспаптар оркестрімен ән шырқаймын. Ұлттық классикалық өнердің майталманы, Мәдениет қайраткері Нұржан Жанпейісов домбырамен әуелетіп, кеш көрігін қыздырады. Тағы басқа әріптестерім, сахнадағы достарымның өнерін тамашалай аласыздар. Бағдарламада жастар желпініп билейтін әндер аз. Негізінен, халық әндері, патриоттық туындылар, лирикалық шығармалар орындалады.
- Осындай марапат алған замандастарыңыз біраз уақытқа дейін ордендерін кеуделерінен шешпей, көпшілікке көрсетіп, көрімдік сұрап жүрді. Сіз қайттіңіз? Концертке тағып шықсам деген ойыңыз бар ма?
- Енді ол әшекей бұйым емес қой. Айтылса болды деп ойлаймын. Атақ сахнаға шығар алдында азды-көпті жетістігіңді айту үшін ғана керек сияқты. Алған күні тақтық, сосын жылы жаптық. Дегенмен жүктейтін жауапкершілігі үлкен екен. Көңілге бір медеу, «мені бағалап жатыр, еңбегім еленді» деген бір сенім береді. Сол құрметке лайық болу үшін әрі қарай да тынбай еңбек ете береміз. Кей кісілердің кеудесіне тағып алатынын өзім де көріп жүрмін. Мен үшін ыңғайсыздау дүние…
- Орден, атақ алған әріптестеріңіздің арасында жаппай «жуу» басталған сияқты…
- Бар болса, жуғанға не жетсін?! Үкімет бағалап, марапат беріп жатса, достарыңмен атап өткенге жетер қуаныш бар ма?! Бірақ өз басыма келсем, «орден жуам» деген ойымда жоқ болатын. Құрбыларым, достарым «құтты болсын» айтып, үйге келмек болды. Дәл сол кездері, желтоқсан айының ішінде гастроль-концертім көп болып кетті. Одан кейін жаңа жылдың қарбаласы басталды. Оларды «күте тұрыңдаршы» деп тоқтатып қойып едім, туыстарым «Елдің бәрі алып жатқан жоқ қой, сен неге мұны жумайсың?» деп қолқалай бастады. Достарым «Бізге де жақсылығың жұғысты болсын, атап өт» деп ырымдауға көшті. Осы керемет сөздерге еріп кеттім. Сөйтіп, «жетім қыздың тойындай» қылмай, барлығының басын бірге қосайын деп шештім. Әрі туған күнім жақындап қалған соң, сол күнге орайластырайық деп келістік.
- Тойдың көкесі сіздің ауылда екен ғой…
- Туған күнімді де дүркіретіп атап өтуге тырыспайтын едім. Отбасы, ошақ қасында, бала-шағаның, ағайын-туыстың ортасында кішігірім ғана тойлайтынбыз. Өмірімде бірінші рет биыл көпшілікпен бірге өткізгелі тұр екенмін. Ешкімге «туған күнім» деп жариялаған жоқпын, біле бермейді. Негізгі басымдықты бәрібір сол орденге жасап отырмын.
- Дұрыс екен. Былтыр «www.bagdat-s.kz» сайтын ашқан едіңіз, мұндағы мақсат қандай?
- Интернет әлемі арқылы шығармашылықты насихаттауға тиімді деп кеңес берген бір азаматтардың ақыл-кеңесімен ашқан едім. Оның үстіне, бұқаралық ақпарат құралдары өкілдеріне мен туралы керек деректері мен мағлұматтарды, фотосуреттерді сол жерден ала салғанға қолайлы болар дегенмін. Шығармашылық концерт, клиптерімді сонда жүктеп қоймақ ойым болған. Ең қиналатыным, өзім компьютер білмеймін. Ашқанымды қайтейін, енді қолдағы материалдарды қалай енгізерімді білмей жүрмін. Әзірге мен туралы материалдар аздау. Бірақ алдағы уақытта бұл олқылықтар түзеледі.
- Биыл сіздің сахнада жүргеніңізге 35 жыл толады екен…
- Расында, солай екен-ау. 1977 жылдың мамыр айында «Қазақконцертке» келген едім. Мен соны есептемеппін ғой, ол жайлы ойланбаппын да. Еңбектің адамымын, жан-жағыма қарамай, көзді жұмып алып, жұмыс істей береді екенмін. Бұл концертті 35 жылдыққа қатыстырудың қажеті жоқ.
Тіпті атап өту керек болып жатса, күзге қарай, келесі жылы талпыныс жасармыз. Онда да демеуші табылған жағдайда…
Республика сарайын жалға беру құны 5 миллион теңгеге өсіпті. Бұл қазақтың түсіне кірмейтін баға. Сондықтан барлығымызға концерт мәселесі қиындау болып тұр. Жастар мүмкін демеуші табар, біз үлкен басымызбен сүмеңдеп, кімнен қайыр тілеп жүреміз? Біреуден бірдеме сұрауға ұяламыз. Ыңғайына қарай, көрерміз енді. Бәрі қаражатқа келіп тіреледі. Осы кешімнің өзін әп-әдемі етіп өткізсем де үлкен олжа болар еді…


Тіркелу




